top of page

CADI AVI

Yazarın fotoğrafı: REYHAN METE
REYHAN METE
6 Şub
1 dakikada okunur

Ateş beni çağırıyor...Uzaklardan çok uzaklardan, mor dağların eteklerinden gelen

boğuk iç gıcırdatan metalik sesler beni içine çekiyor. Ayak seslerim bile duyulmuyor

yanan gecenin içinde. İn cin kaçıyor her adımımda. Göz kapaklarım yetmiyor pırlanta

gibi ışıldayan gözlerimi örtmeye. Öyle ürkünç bir haldeyim beyaz geceliğim bir yılan

gibi sarıyor beyaz bacaklarımı. Kızıl saçlarımdan kan damlıyor toprağa...Koca koca

kütükler can çekişiyor ateşin koynunda, benden başka kimse duymuyor ulu ağaçların

canhıraş çığırtılarını .Mor dağlarının ardında, gök alev alıyor ve sesler o korkunç

sesler yaklaşıyor, yanan meşaleler eşliğinde.

Soluğumu kalbimde, kalbimi ağzımda hissediyorum.

Biraz daha hızlandırmam gerekiyor sessiz adımlarımı ama elim ayağım dolaşıyor

ormanın ıssızlığında. Yer yön duygumu yitirmiş gibi kalıyorum olduğum yerde. Telaş

ve korku esir almadan tüm benliğimi saklanmalıyım. Derin bir nefes alıp hatırlamaya

çalışıyorum, burnuma tanıdık bir koku değiyor. Biliyorum bu kokuyu düşlerimden.

Hatme çiçeği kokusu bu! Lavanta, dağ menekşesi, yağmur ağaçlarının kokusu.

Büyük annemin efsunlu avuçları titreyen ellerimi kavrıyor. Bırakıyorum kendimi.

Korkularım bir bir uzaklaşırken, ben kokunun içine hapsoluyorum. Gözlerimi kapatıp

küçük ellerimi küçük kalbime değdiriyorum. İçimden saymaya başlıyorum. Yüreğimin

tam orta yerinden yeşil bir hare belirip çepeçevre sarıyor beni.


"Artık güvendesin küçüğüm, kalbin senin sığınağın. Korkma! Korkularının esiri olma.

Herkesin ateşi korkuları kadardır. O ateşi söndürmekte, körüklemekte senin elinde.

Yum gözlerini ve hisset ilahi." Büyük annemin sesi bütün sesleri bastırıyor.

Ağaçlar hareket ediyor, dağ taş dört dönüyor etrafımda. Sarmaşıklar, bitkiler, çiçekler

kuşatıyor çiğ bedenimi. Gizli bir ayinin tam ortasında bir tanrıça edasıyla

selamlıyorum tabiatın mucizesini... Ağaçtan, kayadan, sarmaşıklardan bir set

örülüyor etrafımda.


Azgın, kana susamış sesler yaklaşıyor yanan meşaleler eşliğinde...."CADIYI

YAKALAYALIM...CADIYI YAKALIM..."

Öylece seyrediyorum yanımdan usul usul uzaklaşan meşalelerin rengarenk raksını...

Ve kötülük tüm sinsiliği ile yalayıp geçiyor kulaklarımı....

 
 
 

Son Yazılar

Hepsini Gör

Yorumlar


FİKİR

SANAT

EDEBİYAT

NEDEN YAZMALIYIM?

Bilime göre hikaye veya metin yazmak:

   * Duyguları yöneten bölüm.

   * Hafızayı yöneten bölüm. 

   * Mantık ve karar verme bölümünü.

Aynı anda çalıştırır. Yani yazmak, beynin

birçok yerini aynı anda çalıştıran nadir aktivitelerden biridir.

​

Bu yüzden düzenli yazan insanlarda: 

Düşünme becerisi güçlenir, olaylar arasında bağlantı kurma kolaylaşır, stres azaltır, duygular daha sağlıklı ifade edilir...

İLETİŞİM

Öykülerinizi Bize Gönderin.

bottom of page