GERÇEK HAYAT HİKAYESİNDEN ESİNLENMİŞTİR... Derler ki zaman geçince, hatıralar eskir her bir gece de, Takvimler gösterir yazı kışı, Benim içim hep darağacı... Basma Kadar Can Hatice sekiz ay önce evlenmişti, zor olsa da bir düzen kurabileceğini inandırmıştı kendini. Daha çok gençti, mutluluğun ne olduğunu bilemeden mutsuzluk iliklerine işlemişti. Bu da yetmezmiş gibi kayınvaledisi yaptığı her işe, söylediği her söze karışıyordu. “Gelin dediğin aklı başında olur, otur

Kimse masum değil, Herkes biraz rutubetlidir. Hayra ermeyebilir her sabır, bazı kavgalar mahşere kalır, tıpkı Rahmet'le benim aramdaki dava gibi. Boyu posu devrilisice Rahmet... Diğer tarafa göçerken bile milletin ağzına bal çaldı. Ele güne sakız etti beni. Ah Rahmet ah, düşündükçe sinirden avuçlarım terliyor. Sabır çekip, siyah yazmayı başıma geçirip alnımı iyice sıkıştırdım. Kapının yanındaki sandalyeye yerleşip gelenin yüzünde üzüntü aradım. Gidenin arkasından sıra size d